Het zijn vreemde tijden… | coronavirus

Toen ik op 26 februari het blogbericht ‘heb ik een noodpakket in huis‘ schreef, naar aanleiding van een lezersvraag, had ik niet kunnen bedenken dat dit het meest gelezen bericht zou worden in de afgelopen twee weken. Maar gezien de ernst van de coronasituatie, en de vragen die er leven, is dat helemaal niet zo gek.

Mijn lezer had een voorzienende blik misschien. Toch sta ik niet anders in wat ik schreef in dat blogje. Ik heb deze week niet gehamsterd. Ik heb geen toiletpapier gekocht, want dat hebben we nog. Ik heb ook die flessen water nog niet gekocht, waarover ik schreef in dat artikel.

Wel is me duidelijk geworden dat onze samenleving en ‘het leven van alledag’ kwetsbaar is. En hoe dankbaar ik ben dat ik (en mijn naasten) nog in redelijk tot goede gezondheid zijn.

Panikeren is niet zo snel mijn modus. Maar waar ik de afgelopen weken vooral bevond in een bubbel van “dit kost me echt zoveel extra werk” (onaardig misschien, maar de waarheid) verschoof mijn gevoel naar “dit zou wel eens echt goed mis kunnen gaan”. En dan vraag je je af hoe reëel dat is en wat we dan zouden moeten doen.

Ook als je niet direct ziek bent / wordt, dan heeft dit virus een effect op je. Als je voor een “gewone” behandeling naar het ziekenhuis moest, gaat dat nu niet door of ga je met enige twijfeling ernaar toe: is dit veilig? De aandelenkoersen zijn gekelderd; je aandelen zijn minder waard. Congressen, evenementen, vergaderingen: alles wordt geannuleerd of verzet. Thuiswerken is het devies.

Er is sprake van “sociale afzondering”: mensen groeten elkaar niet met drie kussen of een hand. Blijven op een meter afstand van elkaar (behalve in de rij voor de kassa kennelijk, als er gehamsterd wordt…). De bieb is dicht. We skypen en bellen in plaats van bij elkaar te komen. Verjaardagen worden gecanceld, bruiloften verzet. Voetbalwedstrijden en andere sporten, normaal gesproken hét sociale gebeuren van de zaterdag of zondag, gaan niet door. Het bezoeken van ouderen wordt afgeraden.

Toch probeer ik in het licht van dit alles positief te blijven. Het is mooi om te zien dat we gezondheid écht belangrijk vinden. Dat we de economische en facilitaire mogelijkheden hebben om het land “op slot te gooien”, al pakt dat voor de één pittiger uit dan voor de ander. Dat 99% van de mensen gehoor geven aan de adviezen van het kabinet, uit naam van de veiligheid en algehele gezondheid.

Het leven vertraagt ineens. We worden gedwongen om keuzes te maken die we normaliter niet maken. We worden met de neus op de feiten gedrukt: het leven is niet 100% maakbaar. Misschien is dat wel net de wake-up call die we nodig hebben en kunnen we de tijd die we nu ineens ‘cadeau hebben gekregen’ gebruiken voor rust en bezinning. Om anderen te helpen waar we kunnen.

Want ook al kunnen we niet in grote getale bij elkaar komen, we moeten het toch met elkaar doen.

Hou je haaks,
xAnja

Ps. mijn gedachten zijn bij alle zieken en mensen die iemand hebben verloren als gevolg van het coronavirus. Grote dank voor het zorgpersoneel dat extra diensten draait, zichzelf staande houdt en voor alle vrijwilligers die moeten bijspringen in de mantelzorg, thuiszorg en aanverwanten. Jullie zijn helden!

Fotocredits: Kelly Sikkema

4 gedachten over “Het zijn vreemde tijden… | coronavirus

  1. Eenvoudiger leven, maar ook minder kwetsbaar zijn en toch niet hamsteren;
    Ik ben al langer aan het fermenteren, en neem al langere tijd steeds een tweede portie groenten mee om te laten verzuren.
    Eerst deed ik dat in glazen Brabantia potten en ik sinds twee maanden in twee emmers met deksels.
    Voor de kleur wil ik er nog een derde emmer bij.
    Dit na het zien van foto’s van de grote hoeveelheden die Iraanse vrouwen maakten, heb ik nu 2 bescheiden emmers.
    Een voor rode groenten, een voor groen en wit, en 1 voor de oranje en witte groenten.
    Daar heb ik nu enorm profijt van.
    Ten eerste is het verrukkelijk, ten tweede heel gezond en ten derde heel leuk en spannend om te doen.
    En af en toe gebruik ik de groenten ook nog als lekkere snack, een rolletje kaas met zure groenten.
    Heb je een gerecht waarin een wat zurige smaak zoals azijn of citroen, dan gebruik ik mijn eigen zuur.
    Het teveel aan vocht wat ontstaat is heerlijk om te drinken.
    Wij krijgen door de gefermenteerde groenten meer vitamines binnen, en ik hoef wat minder naar de winkel.
    Omdat mijn man in een zeer kwetsbare groep zit, is dat laatste een groot voordeel.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik dacht ook we hebben gezellig een paar weken wat extra tijd met elkaar als gezin. Maar de werkelijkheid blijkt toch al een beetje anders nu ik zie wat de kinderen qua schoolwerk moeten gaan doen terwijl ik ook gewoon mijn werk (ik werk thuis, als zelfstandige) moet blijven doen. Ook kunnen we nu wekenlang de familie niet zien, komt mijn broer met zijn gezin waarschijnlijk niet in mei een maandje over terwijl we ze al jaren niet hebben gezien, dat soort dingen. Zoveel mogelijk loslaten, op je af laten komen en dankbaar zijn dat we nog gezond zijn.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.