Het wordt vaak gedacht: als je huis opgeruimd is, dan heb je ook meteen een rustig leven. Geen rondslingerende spullen, opgeruimde aanrechtbladen en kasten waarin alles netjes op zijn plek ligt. Toch zit rust niet (alleen) in hoe je directe omgeving eruit zit en kan er – ook in een opgeruimd huis – nog onrust zijn. Hoe zit dat dan? En: hoe haal je die onrust er wel uit?

Je kunt je huis behoorlijk op orde hebben en ondertussen nog steeds een hoofd vol to-do’s hebben. De kraan moet ontkalkt, de kinderkleding moet uitgezocht en ergens staat nog een tas met sjaals en handschoenen die je eigenlijk wil uitzoeken voor de echte kou komt. Zoveel te doen, er is nog zoveel te doen…

Voor mij is dat precies waar minimalisme verder gaat dan opruimen en ontspullen. Het gaat niet alleen om de ruimte die je creëert tussen je spullen, maar ook om de ruimte die daardoor in je hoofd en in je leven kan ontstaan. Hoe er spreekwoordelijk meer ruimte is in je leven. Meer rust.

Minder spullen = ook minder te doen

Maar voor ik daarover verder schrijft, eerst even deze reminder. Want opruimen en ontspullen helpt absoluut bij het rust brengen in je omgeving, in je leven (daarom begin ik hier ook mee in in de persoonlijke 1-op-1 sessies). Mijn (gelimiteerde) kledingkast geeft me rust omdat ik snel een fijne outfit kan samenstellen. Ik hoef niet eerst door stapels kleding te zoeken of eindeloos te twijfelen over wat ik aantrek.

Ook in de badkamer merk ik het verschil. Met een paar producten die ik graag gebruik (door trial and error gevonden), kan ik mijn ochtend rustig beginnen. Dat lijken allemaal kleine dingen, maar juist die kleine momenten maken enorm veel verschil in het leven van alledag.

Want spullen vragen aandacht. Je moet ze opruimen, schoonmaken, onderhouden, gebruiken en op een bepaald moment moet je kiezen of je ze wilt bewaren of niet. Hoe meer dingen je in huis hebt, hoe meer van die kleine taken zich opstapelen.

En niet alleen in huis.

Sommige spullen nemen niet alleen ruimte in je kast in, maar ook ruimte in je hoofd. Je loopt op de trap om je kind naar bed te brengen, je ziet iets liggen en denkt er (weer) aan dat je het nog moest opruimen/uitzoeken/wegbrengen. Je opent een kast en herinnert je aan die zak spullen die je naar de kringloop wilde brengen. Je hebt misschien niet de hele dag actief met dit soort taken bezig, maar ze vragen wel steeds de aandacht.

De echte winst = mentale rust

Toen ik met minimalisme bezig ging, was een overzichtelijker huis absoluut een fijn resultaat. En het was een zichtbaar resultaat. Maar inmiddels vind ik vooral de mentale rust die het oplevert waardevol. En die is minder zichtbaar, maar veel waardevoller.

Wat zou jij doen met meer vrije tijd? Waaraan zou jij tijd, energie en geld spenderen?

Dát is namelijk de hamvraag. Een vraag die we, druk-druk-druk zoals we tegenwoordig zijn, met de verdoving van onze telefoon en alles wat aandacht van ons vraagt, nog maar weinig stellen. Grappig genoeg gaat het daar ook altijd uiteindelijk over in de 1-op-1 sessies.

Bij mij ontstaat er ruimte voor dingen die ik belangrijk vind. Het is meer aandacht voor mezelf. Tijd om aan mijn ontwikkeling te werken. Naar een coach te gaan, bijvoorbeeld. Om uitgebreid te koken. Te reizen, wat ik zo graag doe! Of simpelweg even stilstaan bij wat ik nodig heb, in plaats van altijd maar door te rennen.

Dat vind ik misschien wel het mooiste aan minimalisme: het gaat uiteindelijk niet om die lege plank of opgeruimde kast. Daarom staat er nu ook op mijn homepage dat je geen minimalist hoeft te worden. Het gaat niet om leven met maar 30 spullen. Het gaat erom wat er gebeurt als je minder tijd en energie kwijt bent aan wat je bezit en wat je ‘moet’.

Dan mag er ruimte zijn om iets te doen waar je zelf blij van wordt. Nietsdoen, bijvoorbeeld.

Je hoeft niet nóg meer te doen om rust te vinden

We zijn vaak geneigd om rust te zien als iets wat we verdienen nadat alles af is. Eerst het huis opruimen, de was wegwerken, de administratie doen en alle andere taken afvinken. Daarna is er misschien tijd voor onszelf. Maar er is bijna altijd wel iets dat nog moet gebeuren.

Ook in een minimalistisch huis, hoor!

Ik kan die zaken wel steeds beter “plaatsen”. In mijn artikel De ene vraag die mij elke dag helpt als minimalist schreef ik al over een vraag die mij daarbij helpt: als ik dit nu doe, maakt dit mijn leven simpeler of niet?

Die vraag gaat voor mij niet alleen over spullen. Ze helpt me ook nadenken over mijn tijd, mijn keuzes en de verwachtingen die ik mezelf opleg. Want een rustiger leven creëer je niet doordat je alles onder controle hebt. Het ontstaat ‘vanzelf’ als je bewust kiest wat je aandacht verdient en wat je mag loslaten.

Van vol naar vrij

Een huis met minder spullen kan een prachtige eerste stap zijn naar meer rust. Zeker als je merkt dat die spullen je veel tijd, energie en aandacht kosten. Maar je hoeft niet te wachten tot iedere kast opgeruimd of leger is voordat je het rustiger aan kan doen. Want uiteindelijk is een huis dat minder vol is niet het doel. Je wil een leven dat minder zwaar voelt. Een leven met meer ruimte, meer rust en meer aandacht voor wat voor jou belangrijk is.

En misschien begint dat niet met de volgende opruimklus, maar met de vraag: wat zou mijn leven vandaag een beetje lichter maken?

Thanks voor het lezen van deze blogpost. Hopelijk heeft het je geïnspireerd. Het was voor mij fijn om hem te schrijven en zo weer wat scherp te krijgen.

Liefs, Anja

Ps. Ik deel lief en leed wat betreft ontspullen, maar ook de grote-kleine dingen in mijn leven op Instagram. Leuk als je me volgt!