Minimalisme: van een vol huis en een vol hoofd naar rust. Juist nu.

“Ik ben vorig jaar geweest bij “workshop xx”. Ik denk dat in deze tijden juist mensen heel veel zouden hebben aan jou en je verhaal. Misschien is een mooie (betaalde) webinar een goed idee? Veel mensen zitten met hun hoofd vol, te veel tijd en te veel spullen. Misschien is nu juist die tijd voor die mensen om hun huis en mind op te ruimen.”

Zulke berichtjes ❤

Dit was slechts één van de opmerkingen die ik in de afgelopen weken kreeg in dezelfde stijl. Deze bovenste via Instagram, maar ook op de blog en via mail was het druk. Het valt op: we zijn meer thuis, hebben meer tijd, minder focus en onze woonomgeving valt ons ook meer op. De troep dan vooral. De rijen bij de vuilstort en de overuren-draaiende vuilnismensen zijn er de getuigen van. Tegelijkertijd vragen de pakketbezorgers om opslag omdat het de laatste weken “drukker was dan kerst en Sinterklaas” en staan we bij de bouwmarkt en het tuincentrum in de file.

En dat, ladies and gentlemen, is onze huidige manier van met spullen omgaan. Een beetje een haat/liefdeverhouding.

Even terugspoelen: hoe het begon

Voor wie mijn persoonlijke verhaal niet kent (de details daarover weten alleen de mensen die mijn workshops of presentaties volgen!) – zo rond 2016 kwam ik voor het eerst in aanraking met minimalisme, zonder dat ik wist dat dat zo heette. Toen verhuisde ik van een eengezinswoning met grote schuur naar een appartement en schrok ik van de hoeveelheid spullen die ik had. Want juist met een verhuizing worden we daarmee geconfronteerd.

Maar het was niet alsof ik er iets van leerde, hoor. Eenmaal goed en wel geïnstalleerd in m’n nieuwe stek, wilde ik me snel “thuis voelen”. Kennelijk betekende dat heel veel shoppen. Vaste lezers weten dat shoprondjes sowieso wel mijn ding waren. Maar toen ik in het voorjaar van 2017 de Minimalism Documentary zag, viel het kwartje. Dat gevoel wat ik had gehad na het opruimen van het oude huis en het leven in een simpel ingerichte plek met alleen de essentials – dat deed me pas echt goed.

Beter dan alle shoprondjes bij elkaar.

En weet je, ik zou zo graag willen dat méér mensen dat zouden ervaren. Juist in deze rare tijden.
Omdat het zoveel oplevert. Onlangs vloeide de post ‘18 redenen om te leven met minder spullen‘ zo uit mijn losse pols, zonder er veel over na te hoeven denken.

Omdat ik het ervaar. Dagelijks.

Waarom minimalisme rust geeft

Het is vreemd dat we in een wereld leven waarin het normaal is om meer spullen te hebben dan we weten. Dan dat we nodig hebben. Dan we kunnen tellen. En naast onze drukke banen of studies of gezinstaken, zijn we ook spullenmanagers: we moeten opruimen, aan kant maken, schoonmaken, repareren, bijhouden, vervangen. En als we dit zelf niet doen dan moeten we er iemand voor regelen – en komt het transport en het betalen voor de service er ook nog bij.

Minder spullen betekent simpelweg minder spullen managen. En dus meer rust. Iedereen kent het prettige gevoel als er een kamer opgeruimd en schoongemaakt is. Of als er een kast uitgezocht en geordend is. Voor zo lang als het duurt dan 😉

Daarnaast zet opruimen, ontspullen en je omgeving ‘minimaliseren’ een denkproces in gang. Je maakt figuurlijk of geestelijk ruimte. Ruimte in je hoofd, het verlegt je focus. Je gaat anders naar spullen kijken. Naar je omgeving. En zelfs – ook al klinkt dit raar – naar je levensinvulling en omgang met anderen. Daarom zegt men vaak: minimalisme is de kunst van het weglaten. Het is niet alleen een manier om op te ruimen, het is een leefstijl waarbij je bewust omgaat met wat je hebt en aandacht geeft aan wat je gelukkig maakt. Waarmee je grip op de dingen in je leven hebt – letterlijk en figuurlijk.

Beginnen met minimalisme?

Misschien ben je door dit artikel voor het eerst op deze blog gekomen en had je geen idee wat minimalisme was, voor je begon te lezen. Misschien ben je een trouwe volger die haar/zijn leven al langer op de rit heeft – en gelukkig is met alles wat er in huis is. Misschien ben je nog niet zo lang geleden begonnen met minimaliseren, maar zit je ondertussen een beetje ‘vast’.

Wat ook je situatie is, stap 1 naar meer rust is tegen jezelf zeggen dat je vanaf nu kiest voor imperfectie. Klinkt gek hè, maar juist dat geeft vrijheid en geluk. Was een minimalist niet zo iemand die met helemaal niks leeft en die alleen maar witte muren en twee onderbroeken heeft? Nee hoor. Gekozen voor imperfectie? Mooi. Je bent nu minimalist.

Stap 2 is dan kijken op welk gebied van je leven je een verschil kan en wil maken. Dan is bijvoorbeeld het artikel ‘zo begin je geleidelijk aan met minimalisme‘ een optie. Ben je meer van de snelle-actie, dan raad ik ‘waar kun je het beste beginnen met ontspullen‘ (over plekken in huis) of ‘De eerste 80 dingen waarmee je kunt beginnen met ontspullen‘ (over specifieke items) aan.

Deze blog is een schat van informatie op dit gebied, omdat ik zelf door het proces ben gegaan – en nog steeds leer ik bij. (Gebruik de zoekfunctie of submenu’s als je iets specifieks zoekt). Ik heb er plezier in om erover te schrijven en te spreken, de reacties doen me goed en zijn ook weer leerzaam. Ze houden me scherp en gefocust. Ik kan oprecht zeggen: ik ben minimalist. Imperfect, nog altijd lerende en proud of it!

Ik zou het superleuk vinden om jouw persoonlijke verhaal hieronder te lezen; hoe je op deze blog gekomen bent of wat je het meest hebt opgepikt!

xAnja

Fotocredits: Bench Accounting