Reizen vind ik absoluut het allerleukste wat er is. De wereld is zo groot en er is zoveel te zien! Daarom proberen we met de twee kleinsten ook écht te reizen. En ja, dat vraagt wel wat van je als ouder. Vooral in de voorbereiding – én in je mindset. Ik neem je mee in de vakantie prep voor onze roadtrip Zuid-Frankrijk met peuter en kleuter die er al bijna aankomt.
Yes, Zuid-Frankrijk is de bestemming voor 2026! Tof, maar geen bestemming waar je in twee uurtjes bent. En we hebben wel een peuter, een kleuter en een flinke bak bagage die we mee moeten nemen: je begrijpt, dit vraagt om een plan. Sommige ouders vinden dit ook een avontuur, anderen gruwelen bij het idee. Ik heb, toen Grote Zoon klein was, ook aardig wat autokilometers gemaakt (waaronder naar Sicilië!) dus ben ondertussen wel ‘gepokt en gemazeld’.
Een reis in twee dagen
Tip 1: we rijden niet in één ruk. Het is dus écht een roadtrip, vanaf het moment dat we de straat uitrijden is het vakantie. Met kleine kids is een overnachting onderweg geen toegeven, het is gewoon slim – én als je een leuke bestemming op de route (of net er vanaf) zoekt is het ook écht een onderdeel van de reis.
We zoeken een hotel of Airbnb ongeveer halverwege de route, iets met een buitenruimte of zwembad zodat de kids even kunnen rennen na de autodag. Zo kom je soms op de leukste plekken!
Vroeg vertrekken: maar niet té vroeg
We gaan op reis vóór de echte vakantiedrukte (schoolvakantie) begint en dus hoeven we niet tussen tussen vijf en zes uur te vertrekken. Maar met kleine kids moet je ook niet gaan zitten wachten ‘tot na de spits’, want wachten staat niet in het woordenboek van een kleuter of peuter. Dus ontbijten we ‘gewoon’ zoals elke dag, pakken we daarna de laatste dingen in en gaan we en route!
Samen voorbereiden
Ik wil hier nog meer over schrijven, maar lang verhaal kort: het van tevoren met elkaar voorbereiden van de vakantie is ook voor peuters en kleuters van belang. Zo heeft de peuter een drinkfles uitgezocht voor de ‘kansie’. Ze mogen zelf hun rugzak inpakken met speelgoed. We praten over welke knuffel er mee mag op reis. Met de kleuter oefenen we bonjour en merci. En we hebben een aftelkalender. Later meer!
Inzicht in de route
Een peuter of kleuter begrijpt “nog twee uur” niet. Ik maak daarom met Google Maps een printscreen van de route en print die uit. Het idee: bij elke stop of wanneer ze erom vragen, zetten we een kruisje waar we ongeveer rijden. Zo wordt de reis concreet. De peuter zal hier nog weinig van snappen, de kleuter heeft het vast sneller door.

Stoppen: structuur geeft rust
Stop voordat je móét stoppen, dat lees ik als tip overal. Niet wachten tot iedereen overprikkeld en hongerig is, maar elke twee, 2,5 uur max. Even lekker rennen en uitwasemen. En een toiletbreak. De stops plannen we niet van tevoren in, maar als het richting ‘stoptijd’ gaat, is een uitgebreidere aire wel aan te raden, daar vind je vaak een speeltuintje en een ijsje. Nog leuker, als je de tijd hebt, ga even van de weg af voor wat sightseeing. Hoe leuk om bijvoorbeeld bij een meer of lagune te picknicken. Ook hier kom je zo soms op bijzondere, onverwachte plekjes.
Vakantie-cadeautjes
Yes, ik ben zo’n moeder geworden. Er gaan op de heenreis een paar vakantiecadeautjes mee. Ik heb er nu vijf voor twee dagen. Het idee: op wat ‘dode momenten’ mogen ze iets uitpakken. Het zijn kleinigheidjes waar ze in de auto iets aan hebben, verpakt in een cadeautasje. Andere hulpmiddelen voor onderweg:
- de autostoelorganizer (tafeltje wat uitklapt)
- hun eigen rugzak met speelgoedjes
- luisterboeken (Dikkie Dik je weet toch!)
- liedjes/muziek
- hun knuffels (max 2) die ook meereizen en mee-eten
- Ik zie ik zie wat jij niet ziet (kleuter)
- tablet als achtervang voor de laatste kilometers
- een bal om te voetballen/rauzen bij de stops
- snacks, zie onder.
De allerbeste tip: snacks
Van de roadtrips met kleintjes door Portugal en Zuid-Italië – en de vakanties vroeger met grote zoon – heb ik één ding geleerd: snacks zijn essentieel. Iets te knabbelen verbreekt de sleur van zo’n lange rit. Maar je moet het ook niet te gek maken, want dan heb je spugende kids op de achterbank. Ik neem een tas vol knabbels mee, hartig en zoet. Sour cream onion rijstewafels bijvoorbeeld. Pringles. Een appel in partjes (niet twee dagen laten liggen). En eenmaal in Frankrijk kopen we zo’n blikje met zuurtjes: ultiem vakantiesnoepen vind ik dat.

De reis = de vakantie
Tenslotte een tip die je niet haalt, koopt of regelt. En daarom misschien nog wel de belangrijkste: de voorbereidingen, het inpakken, de cadeautjes in de tas: ze vergroten het gevoel dat je iets leuks en bijzonders gaat doen. Dat momentum wil je vasthouden, ook als het op de achterbank gejengel is. Ik geloof er heilig in dat kinderen je energie overnemen. Wij noemen onze reis naar Zuid-Frankrijk een roadtrip, óók omdat de route ernaartoe een onderdeel is van de hele vakantie. En we dus ook die lange autorit zien als vakantiedagen.
En nog een nabrander: ook al ben je mama (of papa), het is ook jóuw vakantie. Natuurlijk ben je druk met de kids op zo’n reis, maar je bent niet ingehuurd als butler, entertainer en chefkok. Gooi je benen in de zon of in het water bij een tussenstop. Haal een koffietje en laat ze zelf maar even rennen. Dat maakt de rit uiteindelijk veel fijner voor iedereen.
Leuk dat je dit blogje helemaal tot hier hebt gelezen. Heb jij nog dé gouden tip voor lange autoritten met kleine kids? Laat het me weten in de reacties, ik lees ze altijd en ook de andere lezers zullen er blij mee zijn!









Reageren? Dat vind ik super!