Vorige week schreef ik over mijn beslissing om beter afval te gaan scheiden en om te proberen minder afval in huis te halen. Ik focus me daarbij vooral op minder plastic (ga dus voor glas, karton of blik) en koop verpakkingsvrij waar mogelijk. Dat laatste gaat bijvoorbeeld best redelijk met fruit (losse appels in plaats van zakken appels) maar totaal niet met chips of zoutjes.

En aangezien het deze week ineens prachtig weer was, en de lief en ik even aan het water wilden gaan genieten, toog ik naar de winkels voor juist dat soort snacks en gapjes. En boy, dat was dus niet gemakkelijk.

Normaal zou ik naar de voorverpakte hapjes gegaan (allemaal per zoveel verpakt in plastic doosjes), had ik een stokbroodje (ook in plastic) gepakt en wellicht nog een kaasje (versafdeling, gesneden, ook in plastic) gepakt. Dan misschien nog een toastje (kartonnen doos, plastic binnenverpakking) en afrekenen maar.

Nu liep ik 20 minuten als een kip zonder kop door de winkel.

Plasticvrij winkelen is moeilijk!

Uiteindelijk belandde dit in mijn winkelkar:

En ja, het dadelbrood is een foodsave in plastic en de toastjes bevatten plastic verpakkinkjes. I know. Niet te doen, zoiets vinden in de reguliere super. En die hard plasticvrije goeroes zullen nog wel meer aan te merken hebben.

Maar voor mij was het een uitdaging en leerde ik veel van deze keer “even borrelhapjes halen”. Wat zou er een hoop niet te koop zijn in de super als we geen plastic meer zouden gebruiken. Wat is het fijn dat ik nog een bakker, slager, kaasboer enzo heb op loopafstand. Waar je gewoon kan vragen om iets vers van het mes in je eigen voorraaddoos.

En ook: wat ben ik gewend aan deze leefstijl. Alles te koop, zonder de consequenties te (willen) zien.

Bewustwording is de eerste stap naar verandering. Let’s do this.

xAnja