Hoe stop je met spullen kopen? 7 tips

Als minimalist leef je met minder spullen en dus betekent dat afscheid nemen van de dingen die niet van waarde voor je zijn. Maar dat is slechts één kant van het verhaal: als je net zo hard weer nieuwe dingen naar binnensleept, kom je nooit tot een opgeruimde, fijne woonomgeving en een leven in rust en balans. Daarom vandaag antwoord op de vraag: hoe kun je stoppen met kopen?

Spullen kopen: kleding, producten, boodschappen, beautyartikelen: we doen het allemaal – en ja, ook minimalisten kopen spullen. Het gaat daarom in dit artikel niet zozeer om het kopen van nuttige (basis-boodschappen, basis-kleding, een lampenbolletje of een dekbed) items, maar om het kopen van teveel dingen – of dingen die niet zo nodig en misschien zelfs wel gewoon totaal overbodig spullen.

Voor iedereen die denkt “ik kan niet stoppen met kopen” of “hoe kies ik wat er wel/niet nuttig is” hier 7 belangrijke tips – geheel uit eigen ervaring.

1 – Bewust worden van je persoonlijke noodzaak

Het is zowel in het proces van afscheid nemen van dingen als bij het aanschaffen van nieuwe producten het allerbelangrijkste om te weten waar je eigen noodzaak ligt. Mooi woord vind ik dat: nood-zaak. Wat is er noodzakelijk? Als de nood aan de man is, wat heb je dan nodig? Als je zo redeneert kan er natuurlijk veel weg – en we moeten niet vergeten dat er ook nog zoiets is als comfort.

Toch is het goed om zo “back to basic” te denken: maak eens een (mentaal) lijstje van de dingen die voor jou een vereiste zijn voor jouw leven op dit moment. Het geeft niet alleen perspectief; het maakt je ook dankbaar en bewust van wat je wél hebt – niet van wat je mist. Grote kans dat “een extra winterjas” of “die glitterschoenen” niet op dat lijstje staan.

2 – Bewust worden van je eigen gedrag

Hoe vaak kopen we niet iets omdat

  • het in de aanbieding was
  • het er leuk/handig/praktisch uitzag, maar we het niet nodig hebben
  • het goedkoop was
  • je zin had om “iets” (maakt eigenlijk niet uit wat) te kopen

Vervolgens wordt het dan niet gebruikt, ligt het ergens diep in de kast verstopt of achterin een lade totdat je het weer tegenkomt bij een opruimronde. Zonde – van je geld maar ook uit milieuoogpunt. Het was één van de meest confronterende stappen in mijn persoonlijke ‘minimalisme reis’: ontdekken dat ik een emo-shopper was (ben…?) en gemakkelijk val voor aanbiedingen.

Ontdek wat er gebeurt dat leidt tot je koopgedrag – en waarom je overgaat tot een aankoop – het is een goede tweede stap om minder te kopen. Waar zit bij jou de bottleneck: ben je van de nieuwste mode of spendeer jij je zuurverdiende euro’s vooral aan decoratie voor in huis? Of is je hobby de grootste geldverslinder en heb je meer dan je ooit zou kunnen gebruiken?

Lees ook: Je gevoelens wegshoppen: maakt kopen gelukkig?

3 – Beperk verleidingen

Niemand heeft een ijzeren wil – en als je die wél hebt ben je waarschijnlijk niet de leukste om mee om te gaan. Maak het jezelf daarom niet moeilijker dan het hoeft te zijn: zorg dat je minder snel in de verleiding komt om te winkelen of om online te shoppen:

  • kies een vast bedrag per maand voor aankopen die niet noodzakelijk zijn
  • neem een nee-nee sticker zodat je geen folders in de brievenbus krijgt
  • meld je af voor reclame nieuwsbrieven
  • ga niet op koopjesjacht als plezieruitje / beloning voor jezelf
  • is shoppen met vriendinnen jullie ‘ding’ ? Zoek een alternatieve activiteit

4 – Test jezelf

Een uitdaging aangaan met jezelf is altijd leuk: of het nu meer groente eten is of boodschappen doen voor een max bedrag: van dergelijke challenges leer je altijd. Ook als ze niet 100% succesvol zijn. Geef jezelf een koopstop van een paar weken (een goed begin is een week of 3: overzichtelijk, maar tegelijkertijd wel een uitdaging) en schrijf gedurende die tijd op wat er met je gebeurt. Is de koopstop voorbij, evalueer dan wat er is gebeurd en wat je hebt geleerd. Van zo’n actie leer je meer dan van 10.000 blogberichtjes bij elkaar 😉

5 – Wachttijd

Ben je uit de koopstop-weken of vind je dat een beetje te ver gaan? Maak dan gebruik van deze tip die ik “in de wacht” noem: wil je iets erg graag hebben, wacht dan tenminste 24 uur. Denk je er in die tijd nog aan en is de wens nog steeds groot, ook na de 24 uur – dan kun je prima tot kopen overgaan. Twijfel je nog of was je het eigenlijk alweer vergeten? Ik zeg altijd: if it’s not a HELL YES, it’s a no.

En deze tip – daaraan verwant – is vooral voor de fervente online shoppers: stel dat je een telefoonnummer zou moeten bellen, zo’n 8 à 10 minuten in de wacht zou moeten (met een irritant steeds-herhalend monotoon muziekje – om vervolgens het product te kunnen bestellen bij een telefonist: zou je het dan nog kopen? Of dat je ervoor door de regen zou moeten fietsen / in de file zou moeten gaan staan / op zoek moeten naar die ene vrije parkeerplek in de stad: zou je dat dan doen? Of is dat wel heel veel moeite?

6 – Vast verlanglijstje

Ik heb een Pinterest-album dat ‘verlanglijstje’ heet. Als ik iets zie waarvan ik denk: “jaaaaaaaa” dan zet ik het daarop met een foto en een link. Word me gevraagd wat ik wil hebben voor Sint / Kerst / m’n verjaardag dan kan ik daar inspiratie vandaan halen. In 9 van de 10 gevallen denk ik “hmm, nee dat hoef ik toch eigenlijk niet” en gaat het ding er net zo goed weer vanaf. Wil je iets graag kopen, maar wil of kun je het nu niet betalen, gebruik dan dezelfde truc. Een simpel papieren verlanglijstje kan natuurlijk ook.

7 – Betaald is uitgegeven

Tuurlijk – er is veel te ruilen of terug te brengen, maar als je het bedrag eenmaal gespendeerd hebt, ben je het eigenlijk kwijt. Ongeacht of het een nuttig product is. Bedenk wat je nog meer met dit bedrag zou kunnen doen, voordat je in die online shop op ‘afrekenen’ klikt. Dit bedrag zou misschien ook je sportschool-abonnement voor de eerste paar maanden zijn, om weer fit te worden. Of die maaltijdbox waarmee je gezonder en gevarieerder eet. Je eerste euro’s om mee te beleggen. Of een donatie aan dat goede doel wat je wilt steunen.

Wat is jouw beste tip om minder te kopen? En waar zit jouw valkuil?

xAnja

Fotocredits: Markus Spiske