Minimalist Dutchie

Twee weken geleden deelde ik ons ideale reisplan voor twee weken Portugal met een peuter en een baby. Zoals altijd met kinderen (én het leven in het algemeen) liep het nét even anders. Denk: te drukke bestemmingen, nachten met weinig slaap, onverwachte hoogtepunten én… bosbranden. Veel bosbranden.

In deze blog neem ik je mee in hoe het écht ging: waar we zijn geweest, wat we hebben overgeslagen en waarom we Porto moesten verlaten, yep, dat bedoel ik letterlijk! Onze reis vond plaats in september 2024.

Dag 1 t/m 4 – Monte Estoril: Aankomen, landen, strand

We startten rustig in Monte Estoril, een fijne uitvalsbasis tussen Estoril en Cascais. We vlogen op Lissabon en de vlucht ging boven verwachting goed met de kleintjes. Hier hadden we meteen de eerste ‘plot twist’ te pakken, want het idee was om met vrienden en hun kindjes hier een paar dagen te verblijven wegens overlappende vakantieplannen. Maar enkele weken voor vertrek bleek dat dit wegens persoonlijke omstandigheden toch niet ging lukken. Uiteindelijk reisden we met één extra persoon, de beste vriend van mijn man. En dat was onvoorstelbaar luxe: drie volwassenen op 2 kleintjes is verrekte fijn!

Vanuit ons – nu veel te grote – huis* met uitzicht op zee deden we precies wat je hoopt op zo’n locatie: eten en luieren op de terrassen, de golven ontdekken, en twee kleintjes die in slaap vielen met de geur van zonnebrand in hun haren. We bezochten Sintra op een maandag, maar daar was het alsnog enorm druk én ik had geen kaartjes voor de bezienswaardigheden gekocht van tevoren…

Hoogtepunten:

• Estoril: Eerste stranddag, kalm water en veel locals.
• Sintra: Sprookjesachtig, (te) druk en warm. We hadden een buggy (peuter) en een draagzak (baby), maar niet alles is even buggyproof. Reserveer entreekaarten van tevoren.
• Cascais: Gezellig druk, lekkere ijssalons. Veel souvenirwinkels. Ik kocht hier onze bekende reis-kerstbal. In september ja. Kon gewoon.
• Carcavelos: Mooiste strand. Heerlijke surfvibe en fijne golven – aldus manlief, die er een surfles nam.

Dag 5 – Coimbra (tussenstop) & naar Midoes

We namen afscheid van onze vriend en stapten in de huurauto. De rit naar het Portugese binnenland voelde als een overgang naar een totaal andere wereld: minder wind, meer kurkbomen en stilte. We stopten in Coimbra en moesten even slikken toen we zagen dat de wegen in dit prachtige stadje wel heel stijl zijn, maar pakten de buggy en de draagzak er weer bij en trotseerden de 30 graden. Tip: wandel via de kleinste straatjes omhoog naar de oude kathedraal.

Daarna door naar Midoes, een plaatsje in de middle of nowhere, waar we onze uitvalsbasis hadden voor een paar dagen pure rust. Of nou ja, voor zover dat kan met twee kleintjes!

Dag 6 t/m 8 – Midden-Portugal: vertraagstand aan

Hier kwamen we tot stilstand. Een prachtige quinta met dieren, een zwembad met aflopende randen (ideaal voor de peuter), en lange avonden met een glas wijn en een werkelijk fenomenale zonsondergang elke dag vanaf ons terras. We gingen hierheen zonder echte plannen en ontdekten een fantastische hike vlakbij. Die was – wederom met buggy en baby in de draagzak – behoorlijk pittig (ik zou een rugdrager aanbevelen, geen buggy). Halverwege viel ik stil, want moe en de gedachte van “waar zijn we aan begonnen”, maar achteraf bleek dit één van de magische hoogtepunten van de reis! Langs beekjes, “Lara Croft”-achtige junglepaden, waterloopjes om in te spelen, houten bruggen, watervalletjes en zelfs een geheime tuin waar we zelfgemaakte lekkernijen konden kopen.

Dag 9 & 10 – Douro-vallei: wijn, warm en bergen

Na een laatste ontbijtje bij de Quinta da Alegria stappen we de huurauto in naar het noorden. De Douro-vallei is adembenemend mooi. Het gehuchtje Olo met een werkelijk schitterende agriturismo was ons logeeradres; een plek waar we eerst van dachten dat we verkeerd zaten (maar de bordjes gaven het toch echt aan). We verkenden Amarante, spetterden in het zwembad, wandelden door de wijngaard op precies het juiste moment (september is oogstmaand) en aten elke ochtend een ontbijt wat bij de prijs van ons appartement inbegrepen zat.

Maar dan, op dag 2, zien we in de verte de rookwolken al. En krijgen we steeds meer sms’jes op onze mobiel: we zitten in de buurt van bosbranden…

Dag 11 – Porto? Nee. Vluchten naar het noorden

Vol enthousiasme rijden we nog richting Porto. Maar het zicht wordt steeds slechter; steeds als we een nieuwe vallei binnenrijden is er meer rook. We zien hellingen in de brand staan. Ik denk echter nog steeds: “Porto ligt aan de kust, daar zal het wel mee vallen…” maar niets blijkt minder waar. Eenmaal in Porto is het grauw en grijs en zie je het einde van de straat niet eens. We stappen uit bij ons appartement en de as dwarrelt als sneeuw naar beneden. Een winkelier ziet ons met de kleintjes en komt naar buiten: dit is geen veilige plek met ukkies, besluit ze.

Bij de check-in komt de realisatie: hier kunnen we niet veilig blijven. En ik had deze stad al zo lang op mijn verlanglijstje staan! We overleggen met de verhuurder, maar die is onvermurwbaar: geboekt is geboekt, restitutie niet mogelijk. Na een echtelijke ruzie, wat handen chips voor de peuter en een kop koffie voor mama is de kogel door de kerk – hier gaan we niet blijven. Manlief besluit dat het noorden de beste optie is en boekt een alternatief. Om 18:30 uur komen we aan in een plaatsje Mazarefes, onder de rook (nou ja niet dus) van het grotere Viana do Castelo. We zijn helemaal gaar.

Dag 12 & 13 – Viana do Castelo: onverwachte ontdekking

Maar zoals altijd blijkt: deze plot twist doet ons enorm goed! Wat een cadeau bleek deze omweg. De accommodatie is enorm luxe (de was wordt gedaan!) en we hebben er het rijk alleen. Op dag 2 bezoeken we Viana do Castelo, het is er groen (hoewel hier uiteindelijk de rook ook naartoe trekt), authentiek en verrassend levendig. We vinden een winkeltje met de leukste, handgemaakte kinderkleding, shoppen voor souvenirs en slenteren door de oude straatjes. Het is geen Porto, maar hier kunnen we tenminste veilig ademen.

Op dag 13 rijden we aan het eind van de middag alsnog naar Porto, waar de lucht inmiddels wat geklaard was. Ik loop ’s avonds alleen door deze bijzondere stad. Het is nog warm en de stad bruist. Hoe leuk om te zien.

Dag 14 – Porto, kort maar krachtig

Een korte wandeling voor koffie (mama) en croissants (peuter) door Porto op onze laatste ochtend. Ik loop met een E. in de draagzak en J. in een buggy een stukje door de stad, met fronsende locals als gevolg: wie doet er nu een citytrip in z’n uppie met twee kleintjes?! Mr Dutchie pakt ondertussen in. Daarna: vliegen, landen en knuffels van opa en oma op Schiphol.

Wat ik meeneem

Portugal was mooi, warm (precies goed!), vriendelijk en grillig. Reizen met kleine kids is altijd al een oefening in loslaten, maar deze reis vergde wat extra flexibiliteit. De natuur had haar eigen plannen.

Wat ik meeneem van deze vakantie?

• Soms gaat het anders. En dat is dan ook goed. Improviseren is een kunst!
• De waarde van een extra set schone kleren in de rugzak 😉
• Babybedjes zijn op aanvraag goed te verkrijgen.
• Portugezen zijn dol op kindjes.
• Plan je reis goed. Doe vervolgens minder.
• Kleine kids gaan prima mee op sleeptouw, mits snacks en mogelijkheden tot dutjes.

Wil je ons originele reisplan nog eens bekijken? Dat lees je hier. Heb jij weleens een reis moeten aanpassen door natuurgeweld, weersomstandigheden of andere verrassingen? Deel je verhaal hieronder, ik lees graag mee voor een eventuele volgende keer!

Tot de volgende! 👋

Wil je je eigen vakantie naar Portugal in elkaar zetten? Check dan mijn Booking.com tricks!

*deze accommodatie is niet langer te boeken, vandaar geen link.