Ik stopte met nieuws lezen en dit gebeurde er

Toen ik terug kwam van vakantie, begin januari, viel het me op hoe fijn het was geweest dat ik eens niet op de hoogte was van het wel en wee in de wereld. Op het vakantieadres hadden we maar beperkt internet gehad en – na een eerste onwennige acclimatiseer-dag – beviel me dat eigenlijk wel.

Als je op reis bent, kun je dat prima doen. Dan is het ‘toegestaan’. Hoe is het als je dan weer terug bent in de gewone wereld? Het is inmiddels dus zo’n 6 weken. Zes weken zonder dagelijkse dosis nu.nl en nos.nl. Zonder radio 1. Bereikt nieuws je dan helemaal niet meer? Nee, dat niet, maar het leverde wel wat vreemde situaties op.

Wat gebeurde er?

Ik hoorde het nieuws eigenlijk alleen nog via-via. Via mijn vriend voornamelijk, maar ook van mijn zoon en ‘bij het koffiezetapparaat’. Ik hoorde mensen praten over een storm, maar toen mijn vriend moest vliegen en zei dat ie Ciara gedag ging zeggen, dacht ik dat hij het over een collega had…

Omdat ik vaak YouTube gebruik als muziekkanaal en een paar vloggers volg, viel het me ineens op dat ook daar af en toe nieuws wordt gemeld. Vooral zeer spraakmakend nieuws, zoals toen men dacht mogelijk het lichaam van de nog altijd vermiste Tanja Groen te kunnen vinden in het graf van iemand anders.

Ik had ook niet door hoe ernstig de Corona-uitbraak was, tot een dag voordat ik zelf een international event had dat werd afgelast vanwege ‘”gezondheidsrisico’s”. Na Studio Sport volgde het 8 uur journaal waarop mijn vriend ineens zei “zal ik hem nu maar uitzetten dan?” Zomaar een paar voorbeelden.

Hoe vond ik dat?

Een paar dingen vielen me op deze weken. Hoe gemakkelijk iedereen ervan uit gaat dat iedereen op de hoogte is van het nieuws. Dat het een sociale functie heeft: babbelen over het nieuws (en al helemaal over het weer). Dat de opmerking “ik heb geen nieuws gezien” meestal leidt tot een onwennige “oh” en dan een uitleg over wat je gemist hebt.

Nieuws volgen geeft mensen de kans om te laten zien dat ze ergens verstand van hebben, vooral als dat onderwerp in het nieuws is (geweest) of wanneer men betere / mooiere / interessantere / aanvullende informatie heeft. Sommige gesprekken, zo viel me vooral bij mannen op, worden een soort “wie heeft de langste – journaal edition”.

En waar was ik in dit hele verhaal? Naast de soms wat aparte situaties waarin ik me ‘ineens’ bevond door zo’n relatief simpele stap te nemen, bleef een sterke mening over dit hele gebeuren eigenlijk uit.

Wat leverde het op, wat miste ik?

Het leverde tijdwinst op. Minder scrollen op mn telefoon. Toiletbezoek zonder mobieltje. Ik las de Metro niet in de tram, maar keek naar buiten. En verder? “Rust” zou ik willen zeggen. Toen ik na een paar weken in de file stond en toch besloot radio 1 aan te zetten, kwam er een verslag over een of andere ultrarechtse partij in Zweden. De verbale diaree die de partijleider uitkraamde, maakte me boos. Met een kleine vloek zette ik de radio weer uit. Dit had ik dus echt niet gemist. De radio bleef uit.

Qua kennis… Ja, nieuws is nieuws. En soms heel handig om te weten. Dat van Corona, dat ben ik bewust blijven volgen. Voor mijn werk moet dat eigenlijk wel. Maar toen na Ciara de volgende storm kwam, hoorde ik van mijn vriend dat ‘ie Dennis heette. En ik had ook prima geleefd zonder te weten dat hij die naam had. Een storm wordt er niet ineens minder heftig door. Ik luisterde eens niet naar de lijst met files en werd door de navigatie net zo goed naar een andere route geleid.

Het grootste verschil was echter de vermindering van de negativiteit. Nieuws is vaak slecht nieuws, of op z’n minst is er sprake van reuring. Het aantal verkeersdoden is toegenomen, de storm heeft zoveel-miljoen aan schade veroorzaakt, politiek kopstuk opgestapt vanwege schandaal… Goed nieuws is niet spannend, wordt zelden gedeeld. Eigenlijk heb je vaak helemaal niets aan dat nieuws, zelf. Je kunt je afvragen wat het nut ervan is.

En nu dan?

Maar hoe nu verder? Eerlijk gezegd bevalt het me wel. Er waren wat kleine dingen die ik gemist heb en qua reizen was het beter geweest als ik iets meer op de hoogte was geweest van het weer, de politieke situatie en in dit geval een mondiale Corona-uitbraak. Maar dat nieuwe bereikte me toch ook op andere manieren. En dat lijkt me niet echt iets wat elke week gebeurt (laten we hopen).

Het meest voel ik nog voor een ‘nieuwsdieet’: niet simpelweg alles verslinden en tot je nemen, maar uitkiezen wanneer je ‘eet’ en hoe groot dan de portie is. Kwaliteit boven kwantiteit. Nuttige zaken, praktische zaken. Goh, wat minimalistisch 😉 Het cirkeltje is weer rond.

Ben jij ‘nieuwsverslaafd’ of heb je er afstand van genomen? Hoe neemt het nieuws een plaats in jouw leven in?

Fijn weekend,
xAnja

Fotocredits: Kayla Velasquez