Alles bewaren is een teken van zuinig leven?

Het bewaren van dingen die ooit nog weer eens kunnen worden gebruikt, zien veel mensen als een onderdeel van ‘zuinig leven’ en op de centen letten. Ik zeg niet dat er iets mis is met zuinig leven – ik vind het zelf ook belangrijk om niets te verspillen – maar er kleeft ook een negatief randje aan zuinigheid. En dan heb ik het nog niet eens over zuinigheid in extreme gevallen (toiletpapier meenemen uit een openbaar toilet, iemand?). Vandaag schrijf ik over het bewaren van spullen uit zuinigheidsoogpunt.

Dat houdt grotendeels verband met het artikel wat ik pas schreef over waarom we spullen ‘voor ooit’ bewaren. Als je zuinig leeft dan heb je het uitgangspunt om de spullen in je leven zo goed mogelijk te gebruiken. Dat kan ik alleen maar toejuichen, sterker nog: dat past helemaal in het minimalistische gedachtegoed. Het wordt een issue als je álles bewaart omdat het misschien ooit nog kan worden gebruikt. Dan wordt je huis snel een zooitje. Vrijwel alle hoarders (extreme hamsteraars / verzamelaars) kunnen geen afscheid nemen van hun spullen omdat ze nog “nodig zijn” en ze het dus niet weg kúnnen doen. Met alle gevolgen van dien.

Zeker als je wat ouders bent, uit een armer gezin komt of zelf financieel-moeilijke jaren hebt gekend, kan deze ‘zuinigheid’ er aardig ingebakken zitten. Ouders of opa’s en oma’s die de oorlog nog hebben meegemaakt, en daarmee echte honger en gebrek, zullen hier ook anders tegen aankijken dan de millenials en centennials van nu. Zij leerden inmaken, inblikken, wekken, repareren, opknappen, bijhouden en bijwerken en vooral: doen met wat je hebt. Juist in deze tijd – waarin we zien wat ons kopen en consumeren voor effect heeft op natuur en milieu – zijn dat de vormen van zuinigheid die het waard zijn om te volgen. Niet: het vergaren en verzamelen van alsmaar meer spullen en het bewaren van alles voor het geval dat…

“A contented mind is the greatest blessing a man can enjoy in this world”

Joseph Addison

Dat gezegd hebbende: bewaar ook geen kapotte meubels of half-vergane jeans omdat je ze ‘ooit nog wil repareren’ of ‘er nog wel een keertje wat van wil maken’. Dat is hetzelfde principe! Als je het kan gebruiken: fix het dan. Als je het niet nodig hebt, of je bezit de vaardigheid of het geld niet om er wél wat van te maken: neem er dan netjes, maar direct afscheid van. Dat is niet zonde*. Het als een eeuwigdurende to-do op je mentale takenlijstje laten staan, en het laten slingeren in je huis, dát is zonde. Je hebt dan namelijk geen geldzorgen, maar je maakt je wel zorgen om de hoeveelheid zooi en onrust in je huis. Allebei geeft het stress!

Een andere vorm van ‘verkeerde’ zuinigheid is het bewaren van items waarvoor we veel betaald hebben, maar die we toch niet gebruiken. We bewaren ze dan omdat we er veel voor betaald hebben, of omdat iemand anders er veel voor betaald heeft. Het is goed te weten dat het bedrag wat er voor een item is betaald nooit het gebruik rechtvaardigt of dat het gelijk staat aan elkaar. Iets kan nog zo duur zijn, als het voor jou niet werkt, niet past of niet toepasbaar is, dan is het item nutteloos – hoe duur ook. Neem er afscheid van.

Je bent niet verkwistend bezig als minimalist, als je een groot deel van je spullen weg doet*. Of het voorwerp nu op de vuilnisbelt of op jouw zolder ligt, maakt in feite niets uit; het is en blijft een afgedankt ding. Je kunt het zelfs omdraaien: als er iemand anders profijt van zou kunnen hebben en het moet/wil kopen, maar jij houdt het onaangeroerd in je huis: is dat dan niet zonde en juist verspilling? Het is belangrijk om bewust de keuze te maken dat je minder koopt en minder consumeert. Minder in huis haalt. Dan hoef je ook minder op te ruimen en te ontspullen.

Wat zijn jouw gedachten hierover? Zie jij jezelf als zuinig? Laat het gerust hieronder weten!
xAnja

.

* maak er geen verspilling van. Recycle oud textiel en breng meubels bijvoorbeeld naar de kringloop. Zie ook de lijst: “welke spullen doneren aan welke goede doelen“.

Fotocredits: Kelly Sikkema