De boeken die ik (niet) las | Zomer 2020

Toen ik de evaluatie van mijn zomerse capsule garderobe maakte, schreef ik dat ik daarmee de blogberichten van de zomer 2020 afsloot. Eentje was ik er echter nog vergeten: mijn leeslijstje van de afgelopen tijd. Wellicht zit er eentje voor jou bij. Sommige boeken zijn erg zomers, maar dat past eigenlijk weer wel: het wordt tenslotte 30+ graden deze week!

Het is een onderwerp wat het nog altijd goed doet op de blog: boeken. En hoewel ik alweer een stapeltje herfstboeken op mijn nachtkastje heb liggen, hier toch nog het lijstje met de boeken die ik deze zomer wel of niet las. Want ook de boeken die ik uitkoos, en na een paar regels weer weglegde, of waar ik niet eens aan toe kwam, zie je hieronder staan. Als je op de titel klikt, kom je terecht bij de e-book versie (beter dan papier mensen!) en lees je reviews van anderen.

Mijn zomerse boekenlijst

Het huis met de blauwe luiken – Michelle Visser

Als een vrouw ontdekt dat haar man vreemdgaat, besluit ze in een opwelling een chambre d’hôtes in Frankrijk te beginnen.

Dit boek kwam op de lijst vanwege Darina’s lijst met Franse boeken en leende ik enkele dagen voordat we vertrokken naar La Douce France. Ik had het echter al bijna uit voordat we er waren 😉 Dat komt vooral omdat het boek gemakkelijk wegleest, een beetje à la Libelle of Margriet. Dat is dan ook meteen het nadeel; het is prima vakantieleesvoer, maar mist absoluut diepgang. Het is vrij simpel geschreven, karakters gaven een ‘standaard-reactie’ op bepaalde situaties. Ik vond het bij vlagen te voorspelbaar. Maar prima voor een strand- of luierdagje. Er zijn ook 2 vervolgboeken geschreven.

⭐⭐

Twee zomers – Michael Berg

Als een radioverslaggeefster op het Franse platteland gaat wonen, stuit zij daar op de gevolgen van een drama uit het verleden.

Kun je een boek kiezen puur en alleen omdat het zich afspeelt in de streek waar je naar op reis gaat? Jazeker – en ik deed het ook. Twee zomers bleek een positieve verrassing; goed verhaal wat interessant in elkaar zit. Er zit echte een hele rare, seksuele ondertoon in het boek. Het gaat zomaar ineens over blouses zonder bh eronder en over vriendinnen die dronken bij elkaar in slaap vallen en… nou ja, laten we het hier decent houden. Terwijl dat – in mijn ogen – niets met het verhaal te maken heeft. Even je wenkbrauwen optrekken en weer door, het is verder een goed geschreven boek wat boeit. Zeker als je met je voeten in ‘hetzelfde gras’ staat.

⭐⭐⭐

Het portret van Dorian Gray – Oscar Wilde

Een jongeman behoudt een stralend jeugdig uiterlijk, terwijl zijn portret steeds meer de sporen van zijn perverse leven gaat vertonen.

Ah, Oscar Wilde. Ik repeteer momenteel voor Een Ideale Echtgenoot, een toneelstuk van Wilde, en ik houd zo van zijn schrijfstijl. Heerlijk hoe hij Victoriaans Engeland op de hak neemt – en hoe zijn teksten nog steeds relevant zijn. Humoristisch, licht en soms hard. Dat gezegd hebbende, vergat ik dit boek mee te nemen op vakantie en moest ‘ie bij terugkomst terug naar de bieb. Ik was er toen echter net in begonnen, en deze moet ik dus nog een keer lenen om uit te kunnen lezen.

De aanloopman – Martine de Jong

Als bij een alleenwonende vrouw een jongeman aanklopt en bij haar komt wonen, verandert alles.

Bewoners van Groningen (de provincie) hier? Dit is een boek wat je moet lezen. Een mooi, gemakkelijk leesbaar, en toch bijzonder verhaal. Ik was onder de indruk. Boekje is niet groot en je hebt het redelijk snel uit. Het einde is behoorlijk onverwachts en een beetje gek. Ook lezen als je niet in Groningen woont, trouwens.

⭐⭐⭐⭐

De kracht van betekenis – Emily Esfahani Smith

Betoog vanuit de invalshoek van de psychologie, filosofie en literatuur dat de westerse zoektocht naar geluk beter kan worden omgebogen tot een speurtocht naar zingeving.

Een van de weinige non-fictie boeken die ik de afgelopen tijd las: en eentje waarvan ik tegen mijn vriend zei “deze koop ik misschien wel”. Nou, dat is dus een 5-sterren recensie van de minimalist 😉 2020 is – zowel tegen wil en dank als uit eigen overtuiging – een jaar vol groei en zelfontwikkeling en daar past dit boek uitstekend bij.

⭐⭐⭐⭐⭐

De vergeten Deverill – Santa Montefiore

Na de dood van haar moeder ontdekt Faye dat zij een rijk verleden heeft gehad dat zij verborgen heeft gehouden voor haar kinderen.

Dit boek lag als ‘aanrader’ in de bieb. Ik las de flap en dacht “kan interessant zijn”. Toen begreep ik dat deze auteur immens populair is. Nou… daar begrijp ik werkelijk waar niets van. Wat een verschrikkelijk slecht boek. Ik heb het geprobeerd, was geshockeerd, legde het weg, probeerde het een dag of wat later nog eens en toen ergerde ik me niet alleen aan de schrijfstijl, maar vooral om de inhoud. Dat dit soort leesvoer nog bestaat in de 21e eeuw (het is uit 2019)! Wat een zielig standaard flat personage werd er neergezet als hoofdpersoon! Het leek wel een boek uit 1860. Nope, nope en nog eens nope. Zelden zo’n slecht boek in m’n handen gehad.

Grand Hotel Europa – Ilja Leonard Pfeijffer

Een schrijver strijkt neer in een oud hotel om zijn verdriet over zijn verbroken relatie met een Italiaanse kunsthistorica te verwerken, wat leidt tot lange beschouwingen over het oude en het nieuwe Europa, inclusief massatoerisme en bootvluchtelingen.

Dit is het eerste boek van Ilja wat ik heb gelezen en het is me niet tegengevallen, hoewel ik de vele verwijzingen naar zijn eerdere literaire hoogstandjes (vind hij zelf) na verloop van tijd een beetje irritant begon te vinden. Zeker als je ze nog niet gelezen hebt en dus geen flauw idee hebt waar ze over gaan. Ben je dus van plan dit boek te lezen, lees dan eerst wat andere boeken van meneer Pfeijffer. Goed, dat is gezegd. Dit semi-autobiografische verhaal is goed. Erg goed. Een nieuw genre eigenlijk. Het zet je aan het denken. Ik twijfel of de 600 pagina’s daarvoor nodig waren, maar het boek weet aardig tot het eind toe te boeien. Vier sterren van deze publiekjury dus.

⭐⭐⭐⭐

De vrouwenslagerij – Ilja Gort

Een vrouwelijke slager, die definitief wraak neemt op haar onaangename man, ontmoet toevallig andere vrouwen die de verkeerde mannen in hun leven toelieten.

Leuk. Vlot geschreven. Grappig en gek. En een must voor iedere Francofiel, die met weemoed terug zal denken aan de tijd voor corona, waarin je nog zonder maskers over Franse dorpspleintjes kon slenteren. Geen hoogstaande literatuur, maar perfect voor bij een wijntje onder de parasol. Daar schijnt Ilja ook goed in te zijn, die wijntjes dus.

⭐⭐⭐⭐

Zo, dat was me het lijstje wel weer. En ja, ik heb ze dus (bijna) allemaal gelezen dit jaar. Ben je op zoek naar meer boekentips, lees dan mijn artikel van vorig jaar. En, zoals gezegd komt er ook een stapeltje met tips voor druileringe herfstavonden aan. To be continued!

xAnja

Fotocredits: Blaz Photo