Waarom ik geen cash-back acties promoot | Budget

Wel eens meegedaan aan een probeer gratis-actie voor een biertje? Een leuke geld-terug actie? De mama-doos opgehaald bij de drogist? Een kortingscode waarbij je alleen maar even XYZ moest invullen? Handig! Leuk! Doen we even! Zo denk ik er alleen niet over. In dit artikel vertel ik waarom.

Waarom je beter niet…

Naar aanleiding van mijn bericht over 6 Manieren waarop ik bespaar op de Boodschappen kreeg ik per mail de vraag waarom ik de zogenaamde cash-back of geld-terug acties niet vermeldde. Dat was toch een super eenvoudige manier om gratis boodschappen te verzamelen?

Ja. Dat is waar.

En toch: nee.

1 – Minimalisme

Er zijn twee redenen waarom ik dergelijke acties niet promoot (en er zelfs wat huiverig voor ben). De eerste reden heeft te maken met minimalisme. In mijn keukenkastjes wil ik alleen de producten die ik daadwerkelijk gebruik, die ik op maak, waarmee echt gekookt wordt. Geld-terug acties worden vaak als promotiemiddel ingezet voor nieuwe producten, of voor producten die (nog) niet zo goed lopen. De kans dat dit één van de basisproducten is die ik ook écht ga gebruiken, is daarmee klein.

Dan wordt het dus een product wat inderdaad gratis wás, maar wat nu ruimte staat in te nemen in je voorraadkast. Bij elke keer dat je die uitmest, kijk je of de houdbaarheidsdatum al is verstreken of vraag je je af of je er misschien iemand anders blij mee kunt maken. Ennnn… dan gaat ‘ie vervolgens weer terug, want weggooien is ook zo zonde hè. Het gratis product kost je ruimte en geeft onrust.

Trouwens ook niet erg milieuvriendelijk allemaal, die eeuwig-draaiende nieuwe productenmachine.

2 – Data mining

De tweede reden is dat je eigenlijk wél voor het product betaalt. Alleen niet met geld. Je betaalt met data, met gegevens, met persoonlijke informatie. Je krijgt je geld terug op je bankrekening als je (een kopie van) de bon opstuurt en je je gegevens doorgeeft. Daarmee heeft de producent en soms de mensen van Scoupy en/of andere cash-back servicestations jouw bankrekeningnummer, naam, adres, e-mailadres. En dat niet alleen. Je kassabon is namelijk een ware informatie-schatkist.

Men weet zo waar je de boodschappen hebt gekocht (locatie en naam supermarkt), men weet wat je in totaal hebt uitgegeven, wat je verder hebt gekocht, wat je in de aanbieding hebt gekocht. En als je dit doet via een cash-back servicestation, waar je ingelogd bent omdat je vaker aan dit soort acties meedoet, weten ze ook of je voor de aanbieding naar een andere supermarkt bent gefietst, welke producten je vaak/normaliter koopt en ja… zelfs wanneer je ongesteld bent (want je koopt eens per vier weken een pak Libresse) of een BBQ houdt (want er staat ineens barbecuevlees en rosé op).

Hetzelfde geldt voor de zwanger- en baby blije dozen boxen. Daarbij geef je je NAW-gegevens door, je e-mailadres, je mobiele nummer, jouw geboortedatum en de uitgerekende datum of soms de geboortedatum en zelfs naam van je baby’tje. Men weet zo onder andere hoe oud jij bent en kan zo allerlei toepasselijke marketingactiviteiten ontplooien: na de geboorte een bon voor melkpoeder, via Whatsapp een tip na 6 maanden om Cato eens met een fruithapje te verwennen? En trouwens, moeders boven de 30 lopen eerder een kans op… Het klinkt misschien erg Big Brother 1984-erig, maar wil je echt zó beïnvloed worden?

En wat dacht je van de minimaal 7 email-nieuwsbrieven waarvoor je je automatisch aanmeldt bij één box? Ik vind het persoonlijk veel teveel van het goede voor een gratis biertje of pak luiers. Je informatie is geld waard. Veel méér dan een gratis biertje kost. Weet waarvoor je kiest. Lees het privacy-statement echt, in plaats van zomaar op akkoord te klikken.

Kies en koop zelf je basics. Met een gerust hart en een opgeruimde koelkast 🙂

xAnja

Meer lezen?