Toen we het huis kochten, ging er weinig aandacht naar de tuin. Sterker nog, we hadden wel wat beter te doen (in huis) dan ons daar zorgen over te maken. Maar in de afgelopen zomer, tweeënhalf jaar nadat we hier kwamen wonen, werd de wens om die tuin aan te pakken sterker. Vooral omdat het onkruid het aan het winnen was.
Onkruid?
Zevenblad om precies te zijn.
Aan de tuin was al geruime tijd -voordat wij er kwamen wonen- niets gedaan. Dat kon je zien, maar echt bezwaarlijk was het ook niet. Wij konden er prima in terecht. Het onkruid echter ook. Dus zo oogde deze foto heel liefelijk:
Maar als je goed kijkt – en vooral als je de andere kant op keek – dan zag je dat er nodig wat aan gebeuren moest:
Zevenblad. HEEL VEEL zevenblad. Niet normaal wat een verschrikkelijk plantje. Maar dat niet alleen: ook een scheef terras, groene aanslag op vloer en muur(tje), gebarsten tegels, amper plek om te zitten, te kleine looppaden, een schuur die z’n beste tijd heeft gehad, veel te grote struiken, loszittende schuttingdelen en een klimhortensia met een eigen wil en zonder plantenscherm.
Zo kon het niet verder gaan. We namen eerst het besluit om toch vooral dat onkruid aan te pakken, wat ertoe leidde dat we ruim een-derde van de tuin moesten afgraven. Een helse klus. Ik zeg ‘we’, maar mijn wederhelft heeft het grootste deel van de zomer gespendeerd aan het onkruidvrij maken van de tuin tot zo’n 30 cm diep. Ontelbare uren. Hij verdient echt een groot applaus.
Het betekende ook alle planten eruit halen. Het gros kon niet worden gered omdat de wortel van het zevenblad ook door de wortelstelsels van de vaste planten heen zat. Het betekende de paden overhoop halen omdat de wortels eronder zaten.
En toen was het najaar 2022 en zaten wij met… nou ja… deze… modderige kale vlakte:
Eh ja, triest wel. Het is natuurlijk niet het meest aantrekkelijke tuinseizoen, de herfst/winter, maar het was op dit punt dat ik zei: “Plot twist! Dan pakken we gewoon maar die hele godganse tuin aan!“
En daar zijn we nu. Het voorjaar staat op het punt van beginnen. Er liggen wat losse plannen voor de tuin, maar geen vast tuinontwerp. Ik heb namelijk recent geleerd om wat meer op mijn gevoel af te gaan in plaats van alles te plannen en te orkestreren (wow Anja, ben je van je geloof gevallen?). Er is eigenlijk geen budget, dus laten we zeggen dat het een low-budget on-the-go tuinverbouwing wordt.
En duurzaam bovendien. Want ja, dat is een no-brainer tegenwoordig. In de praktijk zal het neerkomen op veel hergebruik, zowel van onszelf als via anderen (lees: Marktplaats!), veel opknappen in plaats van nieuw kopen en het kopen van kleine plantjes in plaats van volgroeide exemplaren. Zoiets?
Nu weer opbouwen
Maar de eerste stap richting een nieuwe tuin is al wel gezet: we hebben vorig weekend de kale vlakte omgespit, uitgevlakt en toen gras gezaaid (binnen het vak van oude tegels). Eindelijk kon er ergens aan ‘gebouwd’ worden, in plaats van het overhoop te halen.
Het vlak is straks gras. Daarachter een schaduwborder.
Stap twee weet ik ook al: dat wordt het reinigen van de muur hier bovenaan op de foto en het verven ervan. Plus het monteren van een paar trellisschermen (plantenklimrekken) om de klimmers wat beter te begeleiden. Een beplantingsplannetje voor de ruimte onder de klimplanten ligt ook al klaar, maar dat is toch echt stap 5(?), als het gras betreden mag worden.
En verder? Ik heb wat losse ideeën, maar ze zijn nog weinig concreet. Over een poosje blog ik over de vervolgstappen. Ik weet alleen nog niet wanneer, want ja: geen planning! Niet voor mijn blog en ook niet voor de tuin.
(En ja, ik moet er zelf ook nog een beetje aan wennen 😉 )
Ps. Alle tips en ervaringen rondom het verbouwen van een tuin zijn welkom!
Minimalist Dutchie 
Geef een reactie op rinapka Reactie annuleren